Dikke Banden Race

Er is online een prachtig filmpje te vinden van de landelijke finale van de Rabobank Dikke Banden Race uit 2003, ergens in het zuiden van het land. Aan de start staat een groepje kinderen in witte shirts voor een wedstrijdje fietsen over een afgebakend circuit. Helemaal achteraan staat een mannetje van een jaar of 8, dat zich niet al te druk lijkt te maken. Het shirt dat hij heeft gekregen, is veel te groot, veel te lang. Provisorisch is er het nummer 29 opgespeld. 

Het startsein klinkt, de jonge fietsers trekken zich in gang, maar niemand zo snel als deze jongen op zijn mountainbike. Hij stuurt direct naar rechts om met een grote boog om zijn leeftijdsgenoten heen te fietsen. In de eerste bocht ligt hij al bijna vooraan, na een halve ronde is hij gevlogen. In een volgend videoshot overhandigen Rabobank-wielerprofs Erik Dekker en Michael Boogerd de eerste prijs aan de piepjonge winnaar. Zijn naam is Mathieu van der Poel.

Voor mijn gevoel is het vooral iets van vroeger, maar niets is minder waar. Deze wedstrijdjes poppen her en der weer op. Onze regio blijft niet achter. Zo krijgt de ‘Hel van Boak’ (zondag 23 augustus) een Dikke Banden Race, voor kinderen van 5 tot en met 12 jaar, verdeeld over vier categorieën en afstanden. De organiserende RTV Vierakker-Wichmond trekt daarin samen op met de gemeente Bronckhorst. 

Zelf deed ik nooit mee aan een Dikke Banden Race, daarvoor begon ik iets te laat met fanatiek fietsen. Wel ooit een gemeentelijk jeugdkampioenschap, voorafgaand aan de Kasteelcross in Vorden. Het had iets magisch om op hetzelfde parcours als de wedstrijdrijders te mogen rijden. Zo gaat het in Baak ook zijn. De jongelingen fietsen met hun stadsfiets, mountainbike of crossfiets over de wegen waar later die dag de officiële wedstrijden plaatsvinden. 

‘Ontdek de fun van het fietsen’, is het motto. Dat zal Mathieu van der Poel toejuichen. Natuurlijk, hij is op en top prof, heeft zijn aanpak door de jaren heen steeds verder verfijnd, maar de basis blijft plezier. ‘Ik vond het wel leuk’, is een zinnetje dat hij nogal eens in interviews laat optekenen. En Mathieu gebruikt het woord ‘leuk’ precies zoals het ooit bedoeld is. Hij wil ermee zeggen: ik heb plezier gehad. Vaak veel plezier, want als het niet leuk is, benoemt hij het ook. Een lange vlakke etappe in een rittenkoers? ‘Beetje saai.’

Saai, dat zal het op de ronde in het prachtige buitengebied van Baak in augustus zeker niet zijn. Als ik een jochie van 10, 11, 12 jaar of nog iets jonger was, dan zou ik het wel weten. De fiets pakken, inschrijven, die zondag trappen voor wat je waard bent. En tegen die tijd zullen de jeugdige fans wel zijn bekomen van het slotstuk van de Tour de France. Wat was het een spektakel zondagavond, in Parijs, over Montmartre. Wat was het een ongekend mooie prestatie van Mathieu van der Poel. Waar plezier al niet toe kan leiden.