Oranje(kerst)huis

Op de voorpagina! Daar stond hij weer. Voor de zoveelste keer in de krant, dit keer in De Gelderlander. En nu had Dennis niet zijn kerstmanpak aangetrokken. Nee, voor de gelegenheid was hij geheel in de kleuren van het Nederlands elftal gehuld. Geen half werk: oranje hoedje, bijpassend shirt, een oranje slinger om zijn nek, een bal in zijn hand, omringd door oranje-zwarte leeuwenvlaggetjes en bovenal met een enorme big smile op zijn gezicht. Ik betrapte mezelf erop dat ik er ontzettend blij van werd. Niet zo vreemd dat ze deze geweldige foto pontificaal voorop de krant hadden gezet, de energie spatte van de deurmat af.

Dennis is in Hengelo en omgeving bekend als de man van het kersthuis, maar tijdens dit WK voetbal heeft hij zijn woning omgetoverd tot een oranjehuis met alles erop en eraan, vooral veel vlaggetjes en lampjes. Ik had ’m al langs zien komen op Facebook, maar om heel eerlijk te zijn, sla ik er nauwelijks nog acht op. Dennis pakt namelijk keer op keer groots uit, niets is hem te gek. Aan zijn kersthuis kleeft nochtans een prachtig verhaal. Elk jaar weer begint hij de opbouw met de twee sterren op het dak, om zijn overleden vader en broer te eren. Maar het jaar erop doet hij dat weer, het jaar daarna weer. Stoppen, daar peinst Dennis niet over.

In één van de eerste jaren – meer dan tien jaar geleden – ging ik eens bij hem op bezoek. Het was hartstikke gezellig, Dennis vertelde uitgebreid en enthousiast. Een paar jaar later nog een keer, daarna vond ik het wel mooi. Mijn verhaal had ik geschreven. Ik dacht: laat anderen het maar doen. Nou, dat deden ze. Of het nou Omroep Gelderland, 3FM, Omroep Max, Hart van Nederland of De Telegraaf was, ze wisten ’m allemaal te vinden. Steeds vertelde Dennis waar hij het allemaal voor doet: ‘Voor al die blije gezichten’.

Er zijn heel wat mensen die er (met hun kinderen) nog altijd van genieten, voor wie het kersthuis een jaarlijks uitje is. Dat er ook dorpsgenoten zijn die er wel een keer klaar mee zijn, interesseert Dennis geen biet. Hij doet zijn eigen ding. Bij zijn deelname aan een datingprogramma op de landelijke televisie besloot hij zijn kerstmanpak inclusief xxl-kerstmanhoofd aan te trekken. Schitterend! Je kunt veel van ’m vinden, maar saai is het nooit. ‘Dit zijn mensen die onze samenleving kleurgeven’, klinkt het dan op mediaredacties.

Alle aandacht, Dennis zelf vindt het prachtig. Zoals hij ook om deze column ongetwijfeld onbedaarlijk zal moeten lachen. Daarbij is hij overal waar hij komt simpelweg zichzelf. Loopt hij de plaatselijke snackbar binnen, dan gaat de sfeerbeleving in één klap van een gemoedelijk briesje naar windkracht vijf. De volgende keer wordt het minstens windkracht zeven, ik bereid me erop voor. En als het Nederlands elftal doorgaat naar de volgende ronde, dan doet Dennis - zo vertelt hij in de regionale krant - er met zijn oranjehuis nog een schepje bovenop. Dat willen we zien. Hup Holland!