Een kleine honderd kinderen vermaakten zich uitstekend twee dagen lang tjdens het Huttendorp Steenderen. Foto's: Alice Rouwhorst

Een kleine honderd kinderen vermaakten zich uitstekend twee dagen lang tjdens het Huttendorp Steenderen. Foto's: Alice Rouwhorst

Steenderense kinderen slaan de spijker op hun kop

Maatschappij

Huttendorp vol kastelen strijkt na een jaar weer neer bij de ijsbaan

Door Alice Rouwhorst

STEENDEREN -  Al fietsend in de middag op de Toldijkseweg richting Steenderen wordt het geluid steeds luider. Vele kinderhanden met daarin hamers slaan driftig de spijkers op hun kop om een prachtig kasteel van pallets te bouwen. Het Huttendorp Steenderen is na een jaar afwezigheid op donderdag 17 en vrijdag 18 augustus weer neergestreken bij de ijsbaan in het dorp. Tot grote vreugde van zo’n honderd kinderen uit de voormalige gemeente Steenderen, die twee dagen lang de handen uit de mouwen steken en bouwen dat het een lieve lust is.

Op het terrein bij de ijsbaan is het een gezellige drukte. Naast het vele timmergeluid schalt er muziek uit de boxen. Kinderen lopen heen en weer met spullen. Volwassenen helpen daar waar het nodig is met zagen, timmeren, naaien en verven en houden een oogje in het zeil. Het thema dit jaar van Huttendorp Steenderen is ‘Kastelen’. Klaas Leutscher vertelt aan het begin van de dag dat er heel vroeger, wel vijfhonderd jaar geleden, bij de ijsbaan een heus ijspaleis stond. Dat is in de loop der eeuwen verdwenen. Aan de kinderen de schone taak om op deze plek weer een mooi kasteel te laten herrijzen. Hiervoor heeft de organisatie bouwgroepjes ingedeeld, die bestaan uit kinderen van verschillende leeftijden. Uiteraard zitten vriendjes en vriendinnetjes bij elkaar in het groepje. Elke groep heeft een bouwbegeleider die tevens hun directe aanspreekpunt is.

Bouwmateriaal kopen
Voor het bouwen hebben de kinderen de beschikking over verschillende materialen. Houten pallets, karton, kleden, lakens, stoffen, behang, luchtbedden, glijbanen en uiteraard hamers en spijkers. Net als in de echte wereld moeten ze dit bouwmateriaal kopen. Met een startkapitaal van tien munten kunnen ze de eerste spullen aanschaffen. Een pallet is één munt, een glijbaan (waarvan er maar drie zijn) kost vijf munten. Extra munten kunnen ze verdienen door het doen van oudhollandse spelletjes, zoals blik gooien, spijker slaan, sjoelen en ring werpen. Al gauw ontstaat er een taakverdeling in de groep. De jongste deelnemertjes doen over het algemeen de spelletjes en verdienen zo de muntjes voor de groep. De rest van de groep sleept op hun beurt met gekochte pallets of ander materiaal en zetten het kasteel in elkaar. In de tent kan er volop door de liefhebbers geknutseld worden met papier, verf, touw en lijmpistool om versierselen te maken waarmee het kasteel aangekleed kan worden.

Schaarste
In de loop van de eerste bouwdag ontstaat er schaarste op de palletmarkt. De voorraad zal aangevuld worden, maar het is niet duidelijk wanneer dat zal zijn. De kinderen zijn niet voor één gat gevangen. Ze proberen in de tussentijd bij elkaar pallets te kopen of verzinnen andere oplossingen voor het ontstane bouwmateriaal tekort. Een hele economie op microniveau ontstaat.

Verschillende kastelen, elk met een uniek ontwerp
In de middag staat er al een heel dorp. Het ene bouwwerk is nog mooier en groter dat het andere. De meeste hutten hebben een beneden- en bovenverdieping. Grote platen fungeren als dak en vloer. Gijs bouwt een zwembad aan het ‘Hitec’-kasteel, zoals ze hun kasteel 2.0 hebben genoemd. Hiervoor bevestigt hij zwart landbouwplastic tussen een vierkant, gemaakt van pallets. Even verderop is bij een kasteel de glijbaan, zo wordt uitgelegd, de perfecte ontsnappingsweg voor de bewoners als ze belaagd worden door draken. Aan de overkant staat een bouwwerk waarvan de brug opgehaald kan worden voor ongewenste gasten.
Aan de rand van het dorp staat een heus meidenkasteel. ‘Girls only’ staat er bij de voordeur. Daarboven hangt een bordje met de tekst ‘Glijden voor één munt’. Ook een manier om munten te verdienen. De woonkamer heeft een knusse zithoek met kleurrijke kussentjes, die snel en vakkundig door vrijwillige dames in elkaar genaaid zijn. Weer een ander bouwwerk is warm aangekleed met repen behang op de ‘muur’. Op elk kasteel wappert een zelfgemaakte vlag en er komt nog een zelf ontworpen wapen bij. Ook hiervoor gebruiken de kinderen hun fantasie volop.

Ongeluk in een klein hoekje
“Ze zijn super fanatiek”, zegt Willy Rutjes. “Vanmorgen hadden ze amper of geen tijd voor het maken van een bouwtekening, want daar begint het natuurlijk mee. Een paar lijnen op het papier waren voor velen genoeg om te kunnen starten”. En dat mochten ze, als het maar veilig gebeurde. Want veiligheid en netheid staan in het huttendorp voorop. Planken op maat zagen wordt door volwassenen gedaan, achter een hek. Afval wordt gescheiden en moet in de daarvoor bestemde ton op het middenterrein. Er mag niet hoger dan twee pallets hoog gebouwd worden, anders wordt het instabiel en is de kans op vallen groot.
Dit kan echter niet voorkomen dat er toch wat kleine ‘ongelukjes’ gebeuren. Zoals bij Flora, die tijdens het vast timmeren van de vloer van de pallet valt. Verdrietig en geschrokken wordt ze door de EHBO-hulpverlener binnengebracht in de Ieskeet. Een icepack en een bekertje ranja doen wonderen. Al gauw zijn de tranen gedroogd en zit ze weer bovenop het bouwwerk er lustig op los te timmeren.

Een icepack en een bekertje ranja doen wonderen

Rammelende buikjes
Het harde werken maakt hongerig. De patat op de eerste dag en de pannenkoeken op de tweede gaan erin als zoete koek. Een gezond tussendoortje in de vorm van stukjes appel eveneens. Tijdens de lunch is er een uitgelaten sfeer aan tafel en wordt er gezellig gekletst. Geen getuur op de mobiel, want die moest thuis blijven.

Nieuwe organisatie
Het leek er even op dat het Huttendorp Steenderen zou verdwijnen met het stoppen van vele organisatoren. “Dat vond ik zó jammer”, zegt Hanneke Gosselink. “Dat mocht niet gebeuren!” Ze belde wat rond en al gauw had ze een clubje van zes vrijwilligers bij elkaar die de organisatie op zich namen. Naast Hanneke zijn dat Willy Rutjes, Martin van Dijk, Thom Harmsen, Marco Garsen en Ron Scheltens. Allemaal met een eigen netwerk, waardoor belangeloze en welwillende bijdragen van veel bedrijven en organisaties geregeld kon worden. “Daar zijn we heel erg blij mee!” benadrukt Hanneke.
Tijdens de twee dagen zijn naast de organisatoren meerdere vrijwilligers aanwezig; opa’s, oma’s, vaders en moeders. Ze worden er allemaal enthousiast en energiek van als ze zien hoe de kinderen zich vermaken. “Het is fijn dat er jonge ouders in de organisatie deelnemen. Zij hebben meer connectie met de basisschooljeugd. Het zou fantastisch zijn als nog meer jonge ouders zich aanmelden via De Kei, want dan kan dit leuke kinderevenement zeker blijven bestaan. Hierbij doe ik daar een oproep voor.”

Afbeelding
Flora kan weer lachen en timmeren nadat ze even opgevangen moest worden door de EHBO omdat ze van het bouwwerk was gevallen. Foto: Alice Rouwhorst
Met het doen van oudhollandse spelletjes verdienen de kinderen munten om bouwmateriaal aan te schaffen.
Vrijwilligers helpen de kinderen daar waar nodig, onder andere bij het naaien van mooie, kleurrijke kussentjes om lekker op te kunnen chillen in de zelf gebouwde kastelen.
Concentratie....
'Glijden voor één munt'. Een manier om extra inkomsten te vergaren.
Einde van de eerste bouwdag. De ophaalbrug gaat omhoog.
Het zwembad in wording bij het 'Hitec'-kasteel.

Advertenties doorgeplaatst vanuit Contact Bronckhorst Midden