
De Bongerd jubileert: ‘Wij proberen overal een feestje van te maken’
WonenWooncomplex voor senioren dertig jaar in Steenderen
Door Luuk Stam
STEENDEREN – Ze noemen zichzelf de activiteitencommissie, die ze ook zelf in het leven hebben geroepen. Diny Wolsink (82), Diny Hissink (78) en Mariet Cremers (81) zijn bewoonsters van De Bongerd in Steenderen. Dit appartementencomplex voor senioren bestaat precies dertig jaar, een jubileum dat de huidige bewoners niet onopgemerkt voorbij willen laten gaan. Komende donderdag (18 december) staan ze er feestelijk bij stil.
In 1995 ging de bouw hier exact op die datum van start, zo bewijst een ingemetselde steen in de centrale hal. Maar veel meer nog dan het jubileum van dit gebouw vieren de bewoners donderdag het feit dat ze hier met zoveel plezier wonen, in veel gevallen al jarenlang. “Het is een heel hechte, gezellige gemeenschap”, klinkt het bij de drie hierboven genoemde dames, die welhaast tot de jongsten behoren: “Alleen al op deze gang is het 93, 93, 89, 88.”
Zelfstandig
Buurvrouw Hennie – ‘iedereen zegt Hentje’ – is de oudste. Onlangs kwam ze met een doos gebak op haar rollator langs de deuren, ter ere van haar 98ste verjaardag. Ze woont hier al ruim twintig jaar. De gemiddelde leeftijd mag dan zeer hoog liggen, De Bongerd is in de basis ‘gewoon’ een appartementencomplex. Al was er midden jaren negentig even sprake van dat dit een dependance van het Hengelose woonzorgcentrum De Bleijke zou worden. “Daarom denken veel mensen in Steenderen nog altijd dat dit een verzorgingshuis is”, zegt Mariet Cremers. “Maar wij krijgen niet meer zorg dan een andere oudere die nog zelfstandig woont.”
Dat tegenwoordig ook een huisartsenpraktijk met apotheek op de benedenverdieping huist, staat volledig los van deze appartementen. Alhoewel, het is voor de bewoners wel heel handig, de dokter zo dichtbij. Net zoals de supermarkt, aan de overkant van de weg. “Alles is te belopen, ook voor mensen met een rollator is dat fijn”, zegt Diny Hissink, die binnen dit woongebouw de kaarten bij verjaardagen en overlijden verzorgt, namens de bewoners. “En als iemand ziek is, doen we boodschappen voor elkaar, dat is hier heel gewoon.”
Goed wonen
Twintig huurappartementen telt De Bongerd, daaraan geschakeld nog een zestal koopappartementen. Jarenlang was wooncorporatie Habion eigenaar van de huurwoningen met bijbehorende gemeenschappelijke ruimtes. Met ingang van 15 januari komend jaar komt dit gedeelte in handen van woningcorporatie Sité Woondiensten, dat sterke wortels in de regio heeft. Zij willen – zo was onlangs al te lezen in deze krant – met de aankoop van dit complex bijdragen aan het voor iedereen bereikbaar houden van goed wonen in de Achterhoek.
Het gros van de bewoners – de meeste van hen zijn alleenstaande weduwvrouwen – komt van oorsprong ook uit deze omgeving, veelal klinkt het dialect. Het draagt bij aan het vertrouwde gevoel, op de gang is er steevast een praatje. “Het is heel gemoedelijk onder elkaar”, stelt Diny Wolsink, die voordat ze hiernaartoe kwam in Drempt woonde, samen met haar man. “We hadden een vrijstaande woning, een grote tuin rondom, het ging allemaal niet meer”, blikt ze terug. “Die tuin mis je in het begin wel enorm, dat is gewoon zo.”
Voor Mariet Cremers was dat niet anders. “Ik vond het eerst heel erg, zonder tuin. Maar nu? Dit is fantastisch wonen, ik vind het ook fijn om hier op het balkon te zitten.” Voor haar man – inmiddels overleden – was De Bongerd al voordat ze hier nu zo’n zes jaar terug naartoe verhuisden al een vertrouwd adres. “Ik was hier zelf nog nooit binnen geweest, maar hij kwam hier veel biljarten, had het altijd over De Bongerd. De Kei was er toen nog niet.”
Behoefte
In Dorpshuis De Kei zijn sinds 2020 tal van activiteiten van Stichting Welzijn Steenderen ondergebracht, waaronder het biljarten. Dat maakte het in De Bongerd in eerste instantie wat stil. Hoewel De Kei pal naast dit appartementencomplex ligt, bleek er al snel toch een drempel voor de oudere bewoners. Een stuk over straat, in slecht weer, in het donker, met hun rollator. Nee, dan toch liever wat te doen in de eigen directe woonomgeving.
Vanuit de behoefte om ook in De Bongerd wat leven in de brouwerij te houden, pakten Wolsink, Hissink en Cremers de organisatorische handschoen op. Sindsdien zijn er in de zaal beneden wekelijks activiteiten als Rummikuppen, bloemschikken of kaarten maken. Jaarlijks is er een kermisborrel, met Koningsdag oranjetompoucen. “Wij proberen overal een feestje van te maken”, zegt Cremers. “Dat is voor de mensen toch ook het beste?”, vult Hissink aan.
De reacties van medebewoners maken duidelijk dat de inspanningen van dit drietal gewaardeerd worden. Wolsink: “Als de zomer amper voorbij is, krijgen we al de vraag: komt er van de winter nog weer zo’n stamppotbuffet? Doen jullie dat weer?” Eén ding is zeker: zo lang het kan, blijft de voltallige activiteitencommissie hier wonen. “Ik zou niet meer weg willen”, zeggen zowel Cremers als Wolsink stellig. En Hissink? “Ik ook niet, voor geen geld.”











