De wandelaars voor de Jugendherberge in Kleef. Foto: Everhardt Lubbers
De wandelaars voor de Jugendherberge in Kleef. Foto: Everhardt Lubbers

Door de modder naar de Heilige Maagd

Eerste Via Kevelaer een groot succes

Door Marjan Smeitink

HENGELO/KEVELAER - Een ambitieuze onderneming: zestien mensen (van 46 tot 79 jaar) die te voet of per fiets vanuit Hengelo een tocht maken naar het Duitse bedevaartsoord Kevelaer. De meesten kennen elkaar niet. Dat was precies wat de initiatiefnemers, onder wie Hengeloërs Agnes Brinke en Everhardt Lubbers, voor ogen stond met Via Kevelaer.

Na een feestelijk afscheid bij de Wereld Vredesvlam voor de Hengelose Remigiuskerk vertrekken de pelgrims op maandagochtend 18 oktober. Eerste doel: de sfeervolle abdij van de Slangenburg. Niet rechttoe rechtaan, maar via oneindige zijpaadjes en omwegen. De wandelaars bespreken vooral ‘wat er in de rugzak zit’. Elke gram is afgewogen, moeilijke keuzes nog vlak voor vertrek gemaakt.

Een andere rode draad: de discussies over navigatiesystemen. Guru, Komoot en Garmin blijven de hele week meelopen… Heleen: “Ik zag nogal op tegen dat gps-gedoe, maar dat bleek niet nodig. We zijn als wandelaars de hele week bij elkaar gebleven.”

Door dicht bos en drassig veld, door regen, modder en windhozen door, lopen en fietsen de pelgrims elke avond naar een ander onderkomen. Van een Spartaanse jeugdherberg naar een comfortabel pension. Van een simpel ontbijt tot enorme Duitse Kuchen.

In het pittoreske Eltense Hotel Wanders - ‘Seit Sieben Generationen - vertelt de waard dat er geen achtste generatie zal komen. Het is te moeilijk om de zaak voort te zetten en ‘die Kinder haben keine Lust’.

In de loop van de week veranderen de gesprekken. Levensverhalen, relaties, religie: alles komt voorbij. Samen schuilen onder een zeldzaam afdakje, samen modder van je fiets spuiten: het groepsgevoel groeit. Monique: “Ik ben geen ervaren fietser, maar we hebben zoveel steun aan Everhardt en Erwin. Ook door alle prachtige verhalen over geschiedenis en biologie.” Hoogtepunten zijn het majestueuze Reichswald, het aangrijpende Duitse Kriegsfriedhof in Weeze en het lieflijke riviertje de Niers.

Vrijdagmiddag zijn ze er. De aankomst valt een beetje tegen. Een verlaten Kevelaer in de stromende regen. Maar daar staat alweer een Hengelose delegatie te wachten en dan beginnen de klokken van de Mariabasiliek te bonzen.

En als ze bij de ‘Troosteres der Bedroefden’ hun Via Kevelaer-kaarsen aansteken, en de vesper begint met prachtig gezang, zijn alle pelgrims ontroerd. “Wanneer gaan we weer?”

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden