Wijkagent Hans de Voer hangt uniform aan de wilgen

ma 4 mei, 09:45 Maatschappij

BRONCKHORST/HENGELO - Zijn werk zit erop. Na ruim veertig dienstjaren hangt wijkagent Hans de Voer zijn uniform aan de wilgen. In die functie heeft hij een lange staat van dienst in met name het gebied van de huidige gemeente Bronckhorst. Op 1 juli gaat hij officieel met pensioen. Hij nam al eerder afscheid van zijn collega’s, want op 1 mei jongstleden ging zijn uittreding officieus in door het opnemen van al zijn vrije dagen.

Door Alice Rouwhorst

“Ik kreeg bij mijn afscheid een tegeltje met de tekst ‘Niks moet, alles mag’. Dat is het, het gevoel dat het niet meer hoeft, dat ik kan doen waar ik zin in heb, heerlijk toch?”, zegt De Voer als we naar buiten lopen om een foto te maken op de parkeerplaats bij het gemeentehuis waar twee plekken gereserveerd zijn voor de politie. Van hem staat er geen dienstauto meer want hij heeft de sleutels al ingeleverd. In ruil daarvoor kreeg hij een straatnaambord: ‘Hans de Voerweg’ met daaronder ‘bij politie Achterhoek-West’. Ook al is hij niet meer lijfelijk aanwezig bij zijn collega’s op het kantoor in Doetinchem, toch blijft er daar een stukje van hem achter. In de kantine staat namelijk een stamtafel van vijf bij één meter van massief hout, die De Voer eigenhandig heeft gemaakt. “Die tafel is oerdegelijk, die krijgen ze niet zo maar meer van z’n plek. Dus ik blijf er nog wel eventjes… Dat was een heel mooi project op uitnodiging van mijn toenmalige leidinggevende waar ik met veel plezier aan gewerkt hebt.” 

Van MTS en marechaussee naar wijkagent
Dat klussen leerde hij al vroeg van zijn vader die zelf werkzaam was in de bouw en de montage. Misschien daarom wel ging De Voer na de mavo naar de Middelbare Technische School (MTS) in zijn geboorteplaats Enschede Bouwkunde studeren. Na een jaar stapte hij echter over naar de opleiding tot Marechaussee waar hij vervolgens zes jaar werkte. “Ik was onder meer een jaar gestationeerd in Den Haag op paleis Huis Den Bosch en bij de koninklijke stallen. Ik pendelde op en neer, wat goed te doen was. Vervolgens ging ik naar de brigade in Amersfoort. Ik zou daarna permanent in het westen geplaatst worden, maar dat wilde ik niet, ik wilde naar het oosten. De mentaliteit van het westen past niet echt bij mij en ik vond de afstand te groot. Al mijn familie woonde in het oosten. Toen ik zei dat ik dan weg zou gaan, kon een plaatsing in het oosten opeens wel, maar dat was wat mij betreft te laat.”
Via een avondstudie haalde De Voer de nodige papieren erbij om bij de politie aan de slag te kunnen. Hij solliciteerde bij de Rijkspolitie en kwam in district Apeldoorn te werken. Toen er in 1986 een plek vrijkwam in Vorden, met standplaats Hengelo, verhuisde hij. De Voer kwam verder te werken als wijkagent in Hummelo en Keppel, Steenderen en Wehl. “Het is hier veel gemoedelijker dan in het westen, maar ook hier zijn er natuurlijk incidenten en burenruzies. Doordat ik veel contact had met de mensen in de wijk, veel ins en outs kende, kon ik vaak dingen plaatsen en met bemiddeling problemen oplossen. Veelal in samenwerking met bijvoorbeeld de woningbouwvereniging en het sociaal team van de gemeente.”

Veranderingen in samenleving en op de werkvloer
Het kennen van veel mensen en vice versa had zo zijn voordelen. “Ik kon ze met hun naam aanspreken en daar ging al een preventieve werking van uit. Ik herinner me de keer dat de vlag uit de toren van de Remigiuskerk gestolen was toen deze in de steigers stond. Ik had in het openbaar laten weten dat deze terug moest komen. Twee dagen later lag de vlag netjes opgevouwen bij mij op de oprit”, zegt De Voer lachend. Toch vindt hij de samenleving ook in de Achterhoek veranderd. “De mentaliteit is anders geworden, er is minder ontzag voor de politie. Alhoewel het hier nog wel meevalt, maar toch. Het werk zelf is ook veranderd, meer administratieve druk, de toegenomen digitalisering en het toepassen van andere methodieken…, op een gegeven moment been je alles niet meer bij.”

Leuke en moeilijke momenten
‘Uitstapjes’ maakte De Voer naar Schiphol waar de nadruk lag op persoons- en tassencontrole. Drie zomervakanties lang ging hij naar Zeeland waar hij in Renesse en Middelburg assistentie verleende. Zijn vrouw en twee kinderen gingen mee, in de tent op de camping en in een bungalowpark. “Zij hadden een heerlijk lange vakantie. Ik was van de zes weken vier weken aan het werk en had twee weken vakantie.” Een soort van uitstapje was ook zijn medewerking aan het spel ‘De Hunt’ in Steenderen en de ‘XXL Griezeltocht’ in Bronkhorst, die georganiseerd waren voor de jeugd. Gekkigheid waarvoor De Voer zeker in was. Maar zijn werk kende ook moeilijke momenten waarbij doden te betreuren waren, door zelfdoding, moord, ongelukken of natuurlijke sterfgevallen. Hij prijst zich gelukkig dat die beelden niet op zijn netvlies zijn blijven staan, mede door de steun op het werk en thuis. De Voer was ook een van de dragers van de kist van burgemeester Aalderink en dat vond hij zeer indrukwekkend en eervol.

Divers takenpakket
Naast het werk als wijkagent was hij een periode motoragent, had hij het taakaccent drugs en kon hij ingezet worden bij observatiewerkzaamheden en als explosievenverkenner. “Vooral dat laatste zorgde voor de krenten uit de pap. Daarvoor heb ik een aparte opleiding gevolgd, die zich met name richtte op het herkennen en beoordelen van materiaal uit de Tweede Wereldoorlog. Maar af en toe kwam er ook wat boven uit de Eerste Wereldoorlog, bijvoorbeeld tussen de aardappelen bij de Aviko, want die komen soms uit Frankrijk of België.”

Hout bewerken
In een gat zal De Voer niet vallen nu hij met pensioen is. Daar maakt hij zich geen zorgen over, hij heeft voldoende omhanden. “Ik ben geen stilzitter, wil nog van alles doen.” Hij is al gepolst voor vrijwilligerswerk, maar daar is hij (nog) niet op ingegaan. “Een keer helpen vind ik prima, maar ik wil niet vastzitten. Wil dingen doen waar ik niet aan toe gekomen ben, houtbewerken, klussen bij de kinderen en met mijn vrouw weg kunnen als we daar zin in hebben.”

Mensenkennis
Met het weggaan van De Voer verdwijnt er niet alleen een wijkagent bij de politie West Achterhoek, maar ook veel kennis. “Ik kan heel veel administratief vastleggen, maar er zit ook heel veel mensenkennis in mijn hoofd. Dat kan ik niet in systemen overdragen.” Er is momenteel nog geen opvolger voor hem. Wijkagent Meeuwsen neemt tijdelijk zijn taken waar. “Mensen houden een aanspreekpunt. Dat is belangrijk.”