Mevrouw Swienink (105) weet van geen opgeven: ‘Wat dacht jij? D’ran!’
MaatschappijBewoonster van De Bleijke in Hengelo is de oudste van Bronckhorst
Door Luuk Stam
HENGELO – Dat de burgemeester op bezoek komt voor haar verjaardag, daar is Nelly Swienink-Boersbroek al welhaast aan gewend. Haar uitzonderlijk hoge leeftijd geeft er immers al een heel aantal jaar reden toe. Toch vindt ze het keer op keer ontzettend leuk. Dat geldt zeker ook voor Patrick van Domburg, want voor de huidige burgemeester van Bronckhorst is het deze woensdagochtend (7 januari) de eerste keer.
In zijn tien jaar als burgemeester – voorheen in IJsselstein – heeft Van Domburg uiteraard al heel wat verjaardagen van oudere inwoners meegevierd, maar 105? Nog nooit eerder ontmoette hij iemand van zó’n hoge leeftijd. “Nou, dat is dan alweer een eer!”, reageert Nelly, die van oorsprong uit Terborg komt en het grootste deel van haar leven in Varsseveld woonde. Inmiddels woont ze alweer ruim vijf jaar in woonzorgcentrum De Bleijke in Hengelo.
Vertellen
Ze is met haar 105 jaar de oudste inwoonster van de gemeente Bronckhorst. Het spreekt bij velen tot de verbeelding, zo ook bij de leden van de Hengelose carnavalsvereniging De Peardeknuppels, die hier jaarlijks met carnaval even bij de ouderen langskomen. “Dan vragen ze: ‘Die mevrouw van boven de honderd? Is die er nog?’”, vertelt Nelly. “Zo leuk!” Ook het personeel van De Bleijke loopt met mevrouw Swienink weg. “Ze zorgen héél goed voor mij! En ze zeggen: ‘U kunt het allemaal nog zo mooi vertellen.’”
Nelly Swienink-Boersbroek, viert haar 105e verjaardag. Foto: Luuk Stam
Dat merkt deze ochtend ook burgemeester Van Domburg. De jarige vertelt honderduit. Over het gezin met twaalf kinderen waarin ze opgroeide in Terborg, in de vroegere gemeente Wisch. Daartoe behoorde eveneens haar latere woonplaats Varsseveld, waar Nelly jarenlang bij een boekhandel werkte. Ze maakte er kennis met de telefoon, de eerste keren dat het ding rinkelde schrok ze zich rot. Een hele maand werken leverde 25 gulden op.
De gemeente Wisch ging op in de gemeente Oude IJsselstreek. Daar hebben ze – zo weet Nelly te vertellen – sinds kort een nieuwe burgemeester. Net als in Montferland trouwens. “Dat klopt helemaal, u bent goed op de hoogte”, reageert de burgemeester van Bronckhorst. “Jazeker, ik lees de krant”, klinkt het gevat. “En hierboven is alles nog in orde, hoor.”
Ze vertelt over haar man Hendrik Jan, die in 2001 overleed. Over de zoon en dochter die ze samen kregen. Er kwamen vijf kleinkinderen en inmiddels zijn er maar liefst negen achterkleinkinderen. Een aantal van hen woont in Canada en Amerika. Meerdere keren reisde Nelly met de familie mee om hen op te zoeken, in 2009 voor het laatst.
Toen ze 102 werd, kwamen de ‘overzeese’ kleinkinderen hiernaartoe, nadat hun oma haar twee verjaardagen daarvoor vanwege corona heel klein had moeten vieren: “Dat ze er ineens stonden, was écht een cadeau.” Via beeldbellen is er regelmatig contact. Op deze heugelijke dag is er om twee uur afgesproken, daar zes uur in de ochtend. De jarige verheugt zich erop.
Energie
Natuurlijk piept en kraakt het lijf af en toe, maar deze 105-jarige met ‘happy birthday’-sjerp om haar nek wekt de indruk dat het hartstikke goed met haar gaat. Klopt dat? De reactie is helder en duidelijk. Nelly balt stevig haar vuist, kijkt de verslaggever van dienst indringend aan en antwoordt met ogen die blinken van de energie: “Wat dacht jij? D’ran!”
Het kleurrijke gebakje is speciaal voor de jarige Nelly Swienink-Boersbroek gemaakt. Foto: Luuk Stam
Haar geheim? Gezond eten misschien? “Nou, tegenwoordig hebben ze het allemaal over niet te dik worden. Daar lette je toch vroeger helemáál niet op, ben je mal.” Nelly neemt een hap van één van de gebakjes, die speciaal voor haar zijn gemaakt. ‘105’ staat erop te lezen. Het is overduidelijk dat het haar goed smaakt. “Ik mag alles nog eten. Geen dieet, niks.”
Ze vertelt over de impact van de Tweede Wereldoorlog. Over de eenmansgraven langs de kant van de weg, waar ze in schuilde op het moment dat er tijdens een fietstocht bommenwerpers overvlogen, die een passerende munitietrein in het vizier hadden. “Die momenten zie je nog zo voor je”, zegt Nelly, die ook het huidige wereldleed maar moeilijk kan verkroppen. “Als ik op de televisie kinderen zie smeken om eten, vreselijk vind ik dat.”
Bingo
Gelukkig biedt het leven ook genoeg leuke dingen, zo haast Nelly zich op deze feestelijke dag toe te voegen. Zo deed ze vroeger aan gymnastiek. Ze is nog altijd gek op zingen. En vandaag de dag is de bingo haar favoriet, op de maandagmiddagen in de grote zaal in dit Hengelose woonzorgcentrum. Of ze weleens wat wint? “Soms. Het zijn kleine prijsjes, maar daar gaat het me helemaal niet om. Het gaat om de gezelligheid, een beetje kletsen met elkaar.”
Ooit woonde er in De Bleijke een mevrouw die nóg ouder was. Dina Bilderbeek-Scholten kwam in 1986 vanuit Baak deze kant op en woonde hier tot 1989, zij werd bijna 106 jaar oud. Daar is de jarige van vandaag hard naar op weg. “We zeggen gewoon: tot volgend jaar”, stelt burgemeester Van Domburg deze ochtend bij het afscheid. “Och, als je een beetje bezig blijft, dan gaan de dagen zo snel”, reageert Nelly nuchter. “Dan is een jaar ook zo voorbij.”