Laatste zomerlicht
De dagen rekken zich niet meer uit
Ze rollen steeds korter en stroever
Als kiezelsteentjes over het schoolplein
De krimp van de tijd heeft weer ingezet
In de verte blaast het maisveld nog met volle moed
Naast zonnebloemen met hangende hoofden
Gazonnetjes met strogeel uitgeslagen vlaktes
Omzoomd door bomen fier
Langzaamaan verdwijnen de vakantiefiles
Starten de woon-werk-files
Ik zag weer beweging in de basisschool om de hoek
Een rugzak wordt elke ochtend zwaar getild
Niet vanwege inhoud, maar met het gewicht van gewoonte
Mijn schrijfblok ruikt naar stof dat opnieuw wil hechten
Onder mijn huid siddert de echo van de zomer nog
Brandende schouders, gloeiende wangen
Gras en zand en water onder mijn voeten
Handen plakkend van gesmolten ijs
Kampvuurrook die op mijn longen slaat
Een vlaag natgeregende tent
Het is voorbij voor nu, maar nooit voor lang
Ik draag de zomer mee
In hitte, in gelach, in kapotte campingstoelen
In de laatste zonnestralen van de avond
In de langer wordende schaduw zie ik al het wederkeren van de zon