Oud-inwoner Theo Hendriks schenkt robuuste bank met unieke naam

5 juni 2025, 15:49 Maatschappij

Geen tweede exemplaar in heel Nederland

Door Alice Rouwhorst

BAAK – Een bank gemaakt van hout van bomen uit het Hertenbosch, bewerkt en geplaatst door Baakse vrijwilligers op de paarse route van de Helmichwandelroutes met zicht op het meest markante gebouw van het dorp, de St. Martinuskerk óf op de Veers. Geschonken door een oud-inwoner van het dorp, Theo Hendriks (70). Baakser dan dit gaat het niet worden.

Het was een hele klus, het plaatsen van de 6,5 (!) meter lange bank, bestaande uit dikke eikenplanken van zo’n vijf centimeter dikte. Maar aan het eind van de middag stond die prachtig te glimmen op zijn plek. Gulle gever Theo Hendriks en alle andere betrokken vrijwilligers glommen net zo hard mee. Van het zweet, maar vooral van trots. Terecht! Want de bank is een prachtexemplaar, enig in zijn soort, een geweldige aanwinst voor de Helmichwandelroutes in Baak. Hij is niet alleen om zijn lengte bijzonder, maar ook om zijn twee tegenstelde rugleuningen. Wandelaars kunnen kiezen voor uitzicht over de wadi op de St. Martinuskerk en het dorp of de andere kant op over de weilanden van de Veers. Het zitvlak van de bank en rugleuning zijn gemaakt van eerder uit het Hertenbosch geoogst en gedroogd hout. De poten en het tafeltje zijn van één omgevallen eik die recentelijk uit de watergang is getrokken, in stukken is gezaagd en naar de plaats van de bank is gebracht.

Eerbetoon
“Deze bank is een eerbetoon aan Baak en aan mijn overleden ouders Herman en Annie Hendriks en broer Herman”, begint Hendriks te vertellen over het hoe en waarom van de schenking. “Ik kom uit een heel sociaal actief nest. Mijn ouders hebben zich lange tijd voor de kerk en meerdere verenigingen in Baak ingezet. Zo was mijn vader veertig jaar lang voorzitter van de Kermis- en Oranje Stichting Baak en mijn moeder vele jaren koster in de kerk. Wij groeiden als kinderen daarmee op, vonden het vanzelfsprekend dat je je ergens voor inzette. Dat nam je over. Als jongeren kwamen we elkaar overal tegen bij de gym of voetbal, bij Flophouse, de Radstake, Sesink of Herfkens. We organiseerden heel veel samen. Ikzelf was bij meerdere activiteiten betrokken, zoals het jongerenkoor, bij de gym en de Stichting Open Jeugd- en jongerenwerk in Baak. Ja, expliciet ‘open’, omdat ik vond bij het formaliseren naar een stichting, inmiddels vijftig jaar geleden, dat iedereen erbij mocht horen of je nu katholiek of protestants was. Dat speelde in die tijd nog. De pastoor moest toen wel even slikken… We gingen bijvoorbeeld met bussen naar concerten van The Eagles of Bob Dylan, organiseerden filmavonden of drie schoolverlatersdagen voor klas zes van de basisschool.”

Ieder jaar een schenking
Op zijn vierentwintigste, in 1978, verliet Hendriks het dorp, om via verschillende plaatsen uiteindelijk in Amersfoort terecht te komen. Met warme herinneringen denkt hij terug aan zijn jeugd in het dorp in de Achterhoek. “Ik heb het nu goed en wil graag ieder jaar iets leuks doen voor iets. Dit jaar heb ik gekozen voor Baak; een bank op de mooie wandelroutes. Want wat is het allemaal prachtig opgeknapt in het Hertenbosch en daar buiten!” Hendriks zocht contact met Frans Helmich (beheerder van het bos en de wandelpaden), die van harte instemde met het voorstel, maar wel met een voorwaarde. Het mocht geen standaardbank worden. Helmich en Antoon Berns (‘leidend architect’ van het project) bedachten dat het een robuuste bank moest worden, gemaakt van hout uit het eigen Baakse Hertenbosch, die zou passen in de natuurlijke omgeving. In goed overleg met Helmich koos Hendriks de plek. Dit werd nabij de nieuwe wadi langs de paarse Helmichwandelroute.

Iets tastbaars neergezet
Na veel voorwerk door vrijwilligers, in het bijzonder door Berns, die als allround vaktimmerman wel raad wist met zo’n opdracht en uren in de koeienschuur bij boerderij de Bobbink gezaagd, geschraapt en geschuurd heeft, is de bank op zijn plek gezet. De plaats was ontdaan van braamstruiken, de grond geëgaliseerd en voorzien van houtsnippers, geschonken door Wilfried Berendsen. Daarnaast was de hulp van Eric Stegeman, Han Bartels, Joop Berendsen en Marcel Schiphorst onontbeerlijk om het gehele project te doen slagen.

Het Niet-Neulen-Bankje
“Mijn vader zei vaak dat we niet zo moesten ‘neulen’. Een mooi Achterhoeks woord waarvan ik de precieze betekenis moeilijk uit kan leggen aan randstedelingen. Daar moet je mee opgegroeid zijn, om te weten wat ermee bedoeld wordt. Herman kon, vooral als we gezellig aan het borrelen waren, ook goed ‘neulen’. Dat bracht me op het idee om de bank ‘Het Niet-Neulen-Bankje’ te noemen, verwijzend naar hen beiden.” Hendriks had uiteraard de eer om het naambordje op de rugleuning van de bank te schroeven. “Het is prachtig dat ik iets tastbaars in het dorp heb neer kunnen zetten. Van zo’n bank is er geen tweede in heel Nederland. Ik ben alle vrijwilligers dankbaar voor hun hulp. Ze verdienen heel veel respect!”