
Pax-dames klaren kampioensklus in extremis op de donderdagavond
SportDerby tegen Keijenburgse Boys speelt zondag in de eindstand geen rol meer
Door Luuk Stam
HENGELO – Knotsgek, zo beschrijft aanvalster Rowan Stapelbroek dat wat er zojuist gebeurd is. Om haar heen de taferelen die horen bij een kampioenschap: vuurwerk kleurt de donkere hemel, flessen worden ontkurkt, bloemen en medailles uitgedeeld. Stapelbroek zelf tilt de schaal de lucht in, te midden van haar uitzinnige ploeggenotes van Pax dames 1. Eén wedstrijd voor het einde van de competitie halen de Hengelose voetbalsters via een 2-1 overwinning op Vios Beltrum het kampioenschap in de vierde klasse binnen.
Toch lijkt het daar deze donderdagavond (22 mei) op sportpark Het Elderink in Hengelo lange tijd helemaal niet van te komen. Pax moet deze midweekse inhaalwedstrijd op het verlichte veld 2 winnen om vanavond al de titel te pakken, maar de tegenstander uit Beltrum is bepaald niet naar Hengelo afgereisd om zomaar mee te werken aan een feestje. De bezoeksters komen na twintig minuten op een 0-1 voorsprong, een stand waarmee de ploegen ook de rust in gaan. Halverwege de tweede helft brengt Stapelbroek via een penalty de spanning terug: 1-1.
Geloof
Een gelijkspel is niet genoeg voor een vroegtijdig kampioenschap, want hiermee is Pax nog altijd te achterhalen door naaste concurrent Keijenburgse Boys dames 1, zondag (25 mei) de tegenstander in de laatste wedstrijd van het seizoen. Lang lijkt die derby dan ook een heuse finale te worden. Bij veel van de zo’n tweehonderd toeschouwers langs de kant in Hengelo sijpelt deze avond het geloof weg. Niet bij Stapelbroek. “Ik dacht: hij valt zo nog”, vertelt zij na afloop. “We kregen de wind mee, waren veel in de aanval. Je voelde: er zit nog wat in.”
Het publiek leeft op bij enkele grote kansen in de slotfase, maar gejuich klinkt pas echt als de bal vlak voor tijd opnieuw op de penaltystip gaat. Een handsbal van een speelster van Vios Beltrum maakt dat Valerie Steenblik namens Pax mag aanleggen voor de winnende. Zij schiet de strafschop feilloos binnen. Er wordt nog afgetrapt, maar al snel is het laatste fluitsignaal daar, ontlading volgt. “Onvoorstelbaar, echt prachtig!”, zegt Stapelbroek, die tijdens de wedstrijd geniet van de sfeer, zeker nadat de spanning is afgeschud. “Al die mensen langs de lijn, dat zijn we niet gewend, maar uiteindelijk ga je er wel een stukje harder door lopen.”
Vriendinnenclub
De in Hengelo opgegroeide Doetinchemse is met haar 33 jaar de oudste van het team, reden dat haar teamgenotes haar liefkozend ‘moeke’ noemen. In het team een heel aantal 16-, 17- en 18-jarigen, die vervroegd doorstroomden vanuit de jeugd. “Dit is het tweede jaar dat we samen spelen, vorig jaar was het nog heel erg wennen aan elkaar”, vertelt Stapelbroek. “Maar ondanks het leeftijdsverschil is het een grote vriendinnenclub geworden. We willen voor elkaar door het vuur gaan, het onderste uit de kan halen, dat is heel mooi.”
Dat bevestigt de 18-jarige Madelyn Bloemendal, te midden van de euforie. “Wij zijn echt één team, dat zie je in het veld, we stralen het uit en vanavond hebben we het waargemaakt”, klinkt het bij de Hengelose middenveldster, die er bij de vroege achterstand eerder deze avond wel even een hard hoofd in had. “Ik dacht: oh nee.. Maar we kwamen terug, zoals ons dat dit seizoen al eerder is gelukt. Het was best wel spannend, we zijn er de laatste drie, vier weken heel erg mee bezig geweest, maar we hebben het gewoon gedaan. Dit is niet normaal!”
Spanning
Trainer Jody Köhler zag de zenuwen bij zijn speelsters week na week toenemen. “Je probeert ze een beetje rustig te houden, maar nee, die spanning was heel groot. Dat is ook logisch. Je ziet het vanavond ook terug in het veld. Afgelopen zondag speel je nog een dijk van een wedstrijd (4-0 winst tegen SC Meddo, LS), nu was dat een heel stuk minder. Maar aan het eind van de rit zijn we terecht kampioen. Vorig jaar was voor ons een jaar om te bouwen. Als je dan ziet wat je dit seizoen qua voetbal op de mat legt, dat is gewoon geweldig.”
Het is tevens een bevestiging van het feit dat het damesvoetbal in Hengelo flink op de kaart staat. “Toen ik zelf ooit begon, waren er geen meisjes bij Pax. Nu komen er hele lichtingen aan, het is de hardst groeiende sport in het dorp, dat is fantastisch”, aldus Stapelbroek, die het feest met haar team dubbel viert. Deze avond blijft het nog lang gezellig in de kantine, zondag doen de dames het nog eens dunnetjes over met een receptie bij Pax én een kampioensfeest in café De Zwaan. Wat de toekomst brengt? Stapelbroek: “Als het aan mij ligt, blijf ik nog een hele tijd deel uitmaken van dit team. Zeker volgend seizoen in de derde klasse!”

