De besneeuwde straten in Hengelo vormen één grote speeltuin voor jong en oud. Foto: Luuk Stam
Sneeuw zorgt voor Oostenrijkse taferelen in de dorpsstraten
Verslag van een zondag vol sneeuwpret in Hengelo
Door Luuk Stam
HENGELO – Op twee aan elkaar geknoopte autobanden, op een traditionele slee, op ski’s, met de quad of gewoon al wandelend. De mogelijkheden om je op of door de sneeuw te bewegen komen deze zondag aan alle kanten tevoorschijn. Natuurlijk: er is ook ongemak. Met de aanhoudende lage temperaturen zal dat ook verderop in deze week niet uitblijven. Toch zorgt de eerste echte sneeuwdag in tijden in Hengelo vooral voor heel veel plezier.
De sneeuw brengt deze eerste zondag van februari overal in het dorp mensen de straat op. Dat gebeurt in de ochtend in de eerste plaats om opritten en parkeerplaatsen sneeuwvrij te maken. Veel van de schuivende mannen – het zijn vooral mannen – doen dat met het oog op wat komen gaat. “Ik hoef vandaag niet weg”, vertelt een bewoner van de Berkenlaan. “Morgen moet ik naar het werk, dan wil ik wel graag dat het pad voor de auto weer vrij is.”
Zijn kinderen genieten van de sneeuwbult die door zijn scheppen ontstaat. Zo gebeurt dat in heel het dorp. Twee jochies aan de Sarinkkamp hebben aan beide kanten van de weg een grote bult gemaakt. Iets verderop proberen twee jongedames in dezelfde felgekleurde jassen om met een slee van zo’n bult te glijden. Dat valt nog tegen. Voor de deur van de Remigiuskerk is het de wind die met de sneeuw speelt. De duin die zich daar vormt, wordt alsmaar groter.
Een man op een quad doet aan buitenspelen voor volwassenen. De besneeuwde straten in het dorp vormen één grote speeltuin. Buiten de bebouwde kom kan het gas er helemaal op. Met flinke snelheid raast hij over de dan nog als een ijsbaan ogende Kruisbergseweg (N316). Sneeuw stuift hoog op. Al driftend neemt hij de afslag bij tankstation BP, linksaf het bedrijventerrein op. Een gladheidsbestrijder moedigt de quadrijder met gebalde vuist aan.
Het bestrijden van die gladheid doet de gemeente Bronckhorst veelal met twee voertuigen tegelijk. Op kop een trekker met grote schuiver. Daarachter een kleinere wagen met schuiver en strooier. Ondanks alle inspanningen is er zondagochtend nog vrijwel nergens zwart asfalt te zien. Voorlopig wint de sneeuw. De enkele auto die over de provinciale weg passeert, doet het een heel stuk rustiger aan. Alles gaat stapvoets.
In het dorp lopen de mensen op straat, velen slepen een slee achter zich aan. In heel wat straten die niet op de doorlopende routes liggen, is de sneeuw nog onaangeroerd. De witte laag is daar zo dik dat er met de gemiddelde auto niet doorheen te rijden is. Dat ondervindt de bestuurder van een bouwbusje in de Regelinkstraat. Na amper tien meter strandt zijn poging. Hulp is snel ingeschakeld. Een grote trekker arriveert om uitkomst te bieden.
Op andere plekken is het al niet veel anders. Op de Snethlageweg zouden langlaufers hun hart kunnen ophalen. Hier enkel voetstappen in de sneeuw. Er is nog geen schuiver, geen strooier, zelfs geen auto overheen gereden. De eerste automobilist die een poging onderneemt, strandt al snel. Met hulp van omwonenden lukt het na de nodige graafwerkzaamheden toch om het eind van de straat te halen. Het leidt tot groot enthousiasme van de omstanders.
Een fatsoenlijke sneeuwpop blijkt met deze sneeuw niet te maken. “Het plakt niet”, stelt menigeen vast. Een man aan De Heurne slaagt er wonderwel in om samen met zijn twee dochters toch een exemplaar te vervaardigen. De tactiek: emmers vullen met sneeuw, flink aanstampen en de inhouden bovenop elkaar zetten. Een sjaal, een muts en een groene fles met daarin een lokaal shotdrankje zorgen voor de afwerking.
Wie wandelt, gaat liever niet te ver buiten het dorp. Daar heeft de ijzige oostenwind vrij spel. Een vrouw loopt er met haar hoofd verscholen in haar jas. “Dit zijn we toch niet meer gewend?”, merkt ze op. De sneeuw jaagt hier over de weg. Een boer schuift de Slotsteeg sneeuwvrij, een staaltje burendienst in bijzondere tijden. Sneeuwduinen blijven groeien. Het Vordens Voetpad lijkt tegen het eind van de middag op een Oostenrijks bergpad.
Ook op de straten lijkt het wintersportgebied. Een jong stel heeft de ski’s aangetrokken. Papa bestuurt de auto, die zijn dochter en haar vriend voorttrekt. Hun lange latten zijn gewend aan de pistes in Oostenrijk, nu krijgen ze te maken met de Hofstraat en het Karspel. Dit half uurtje maximale sneeuwpret zal maandag spierpijn opleveren, maar dat was het dubbel en dwars waard, vinden de skiërs. “Ik had niet gedacht dat ik dit ooit in Hengelo zou meemaken.”
