Afgelast

Het zal met pijn in het hart zijn geweest, want een wedstrijd waar velen weken naartoe leven, daar zet je niet zomaar een streep door. Toch komt het bepaald niet als een verrassing. Je ziet het ergens deze maartse zaterdagochtend van mijlenver aankomen. De regen komt bij momenten met bakken uit de hemel, de Buienradar laat zien dat dit voorlopig niet ophoudt. In gedachten zie ik de regendruppels neerdalen op het hoofdveld van het Hengelose sportpark Het Elderink. Steeds een beetje meer, steeds grotere plassen vormend. Halverwege de ochtend komt het welhaast onvermijdelijke bericht. Pax – Keijenburgse Boys: afgelast.

Ik moet denken aan de vroegere voetbalflippo van Cees Lok, oud-speler van NEC. Op de foto op die flippo uit de chips vecht Cees Lok een duel uit in een grote modderplas. Hij oogt als een strijder. Het had in zekere zin best bij deze derby gepast, zo’n strijd waarin de elementen een prominente rol opeisen. Een strijd voor in de boeken zou het zijn geweest, met blauw-witte en oranje-zwarte shirts besmeurd tot en met. Van het veld zou ongetwijfeld vrijwel niets zijn overgebleven. Nee, laat dit alles maar aan de verbeelding over. Het is beter om vandaag niet te voetballen. 

Dat terwijl de spanning bijna vakkundig is opgebouwd. In Hengelo zelfs letterlijk, in de vorm van een steiger naast het veld, voor een mooie sfeeractie. Vanuit het dorp staat voorafgaand aan de wedstrijd een corteo van supporters gepland. Aan Keijenborgse zijde pakt het social media-team deze ochtend weer uit met een prachtige video, met de verschillende generaties van ‘de boys’. Een dergelijke video zouden ze uiteraard op elk ander moment de wereld in kunnen slingeren, maar nooit stroomt de clubliefde zo sterk door de aderen als op de dag van de wedstrijd tegen Pax.

In de middag gaapt een grote leegte. Om 16.00 uur, op het moment dat de aftrap plaats zou vinden, is het in Hengelo uitstekend voetbalweer. De zon doet zelfs een dappere poging om door de wolken heen te komen. Niet voor lang, want nog geen half uur later volgt wederom een stortbui van de buitencategorie. Het zou bepaald geen pretje zijn geweest om nu langs de kant van het voetbalveld te staan. Beter ergens binnen. De plaatselijke kroeg biedt na de afgelasting dan ook soelaas voor wie de agenda al heeft leeggeruimd voor een feestje: de derde helft gaat wél door. 

Genieten van de rust, dat is ook een optie. Een korte wandeling bij zonsondergang brengt toch nog iets van derbygevoel boven. De natuur lijkt excuses aan te willen bieden, voor al die regen die een voetbalfeest doorkruiste. Een overweldigende oranje gloed kleurt de avond. Daarboven fier felblauwe wolken, die van geen wijken willen weten. Dan toch, de duisternis. Beide trekken ze zich terug. Een onbeslist schouwspel. Er rest niets anders dan rustig af te wachten, tot de dag dat de derby daadwerkelijk daar is.