Afbeelding

Instagram

Opinie

‘Ik heb pijn in mijn tand en mijn nekje’, zeg ze. Keel- en oorpijn, denk je. En aan dat je van de week in de wachtkamer bij de KNO-poli zat; met de winter op komst en buisjes op hun retour. Hoe een vrouw op leeftijd je er vertelde via Instagram een gehooraandoening bij zichzelf te hebben ontdekt, ze naast je over haar afkeer van harde geluiden sprak en dat het internet daar gehoor aan gaf.

Een Latijns klinkende term verliet geoefend haar mond en jij vroeg of haar bezoek aan de poli eraan verwant was. Welnee, het bleek de apneu van manlief te zijn. De arts wist blijkbaar nog helemaal niets over haar eet-alsjeblieft-geen-hagelslag-in-mijn-buurt-fobie. Je dacht aan dat jij niet van voorbijrazende treinen in het donker houdt en of Instagram ook jou soelaas bieden zou. Toen stond het echtpaar op; zij slaapt op een logeerbed, dacht je, en hij mag geen hagelslag meer eten; dat je daar om moest glimlachen hoefden zij niet te weten.

Even zo snel als je orenkind opgroeit, kwam de snurker de praktijkruimte alweer uit met een recept voor nieuwe druppels. Jouw meisje streek een snottebel aan haar mouw af en liet daarmee een glanzend spoor achter op haar rechterwang, daarna klom ze routineus op de stoel van de arts en dacht jij aan Instagram. Aan hoe het je scherm oplicht met schijn.

Met dat de dokter het licht in haar oren aanstak, ontstak in jou de herinnering aan jullie buitenlamp. Hij gaat aan bij beweging, zelfs als de wereld stilstaat. Lichtvoetig maakten jullie een nieuwe controle-afspraak, er was geen vocht in haar oren te bekennen. Misschien is het achter je ogen geslopen, dacht je. Drukt het daar een stempel op elk vergankelijk moment en weet ook Instagram niet wie je bent. Want op dat platform exposeert men enkel wat je nog kunt regisseren, met beelden en klanken die een waarheid ontkennen. Misschien dat je er daarom onbekende aandoeningen kunt krijgen, of is de conclusie er zo aannemelijk dat deze voor iedereen kan gelden; in jouw nabijheid hoef je namelijk ook niet per se een krakende boterham met hagelslag te verorberen, je hebt je daar alleen nog niet voor laten diagnosticeren. Wel weet je zeker dat de buitenlamp verdacht veel aangaat, omdat de winter zo donker maakt.

Op Instagram zag je trouwens ook allemaal Spotify-samenvattingen staan. Jouw muzieksmaak bleek genadeloos gekaapt; het orenkind luistert namelijk ook erg graag. Maar jij weet toch allang wat jouw oeuvre omvat, omdat je ook in de lente behoefte aan liedjes over licht had; ze verlichten, doen oplichten en het licht aangaan, zonder je in de schaduw te laten staan.

Je denkt dat je zo maar eens een boterham met hagelslag maakt.

Advertenties doorgeplaatst vanuit Contact Bronckhorst-Midden