Afbeelding

Krantenbezorgster

Opinie

Nee-nee, ze hoeft niet in de krant. Geen denken aan. Een mooie foto erbij? Dat al helemaal niet! Oh god, nee! Daarbij: haar verhaal, dat is toch geen verhaal? Nee, joh! Daar zit toch geen mens op te wachten? Een golf van Achterhoekse bescheidenheid dendert op volle kracht door de Hengelose bibliotheek. In allerijl probeer ik nog een bootje op te blazen, haar op andere gedachten te brengen, maar hier is geen kruit tegen gewassen. Net als het bootje enigszins blijft drijven, arriveert er een nieuwe golf die het laatste beetje hoop wegspoelt. Boeken toe. 

Toch vind ik het een prachtverhaal. Het verhaal van deze vrouw, woonachtig in Baak, gepensioneerd én krantenbezorgster. Ze vertelt erover in de bibliotheek, waar ik deze vrijdagmiddag zit in het kader van de ‘open redactie’ van Achterhoek Nieuws, uitgever van de lokale kranten in de regio, waaronder Contact. Het idee is om een wat breder beeld te krijgen van hoe lezers over de lokale kranten denken. De vrouw – zelf razend enthousiast over Contact – heeft wel een idee over wat de mensen van ‘haar’ lokale krant vinden, zeker nu ze deze ruim een jaar rondbrengt: ‘Als de krant er niet is, missen mensen ’m echt.’

Het bezorgen, daar is ze vorig najaar mee begonnen. De krant werd in haar deel van Baak al een tijdje niet bezorgd. Er was geen bezorger te krijgen, een breed probleem. Het heeft binnen de uitgeverij voortdurend de aandacht, maar het valt niet mee om nieuwe bezorgers te vinden. Deze vrouw besloot het zelf te gaan doen. Het idee was voor een paar maanden, maar ze vond het zó leuk dat ze het bleef doen. Nog steeds, een paar uurtjes in de week. Niet voor de verdiensten, vooral voor de beweging, voor de aanspraak onderweg. En niet in de laatste plaats: om ervoor te zorgen dat haar dorpsgenoten de krant kunnen lezen. 

Dat wordt zeer gewaardeerd, zo bleek met name vorig jaar in de kerstperiode. Geheel spontaan. Want waar haar veelal jongere collega-bezorgers eind december in hun wijken aanbellen, een speciaal kaartje met wensen voor de feestdagen bij hun kranten voegen en een extraatje toegestopt krijgen – geheel verdiend! – besloot deze vrouw dat niet te doen. Vond ze niet zo nodig, daarbij was ze nog maar kort bezig. Het was buiten de grote dankbaarheid van Baak gerekend: vele deuren gingen open, de ronde was een feestje.

De vrouw bekent dat ze ook bij brievenbussen met een ‘nee-nee-sticker’ soms een exemplaar door de bus gooit. ‘Want dat zijn vaak mensen die hier nieuw zijn komen wonen, die kennen de krant nog niet’, verklaart ze. ‘Dan denk ik: lees dat ding toch! Er staat zóveel leuks in!’ Hulde voor deze krantenbezorgster, ik word hier blij van. Dan kan ze nog zo vakkundig een ‘nee-nee-sticker’ op haar eigen verhaal plakken, maar dit is te mooi om het de lezers te onthouden, vindt u ook niet? Bij deze door de brievenbus geschoven.

Advertenties doorgeplaatst vanuit Contact Bronckhorst-Midden