Buurtplaatjes

Zou half Hengelo Harry Waenink dubbel hebben? Zou Annemiek van Vleuten op een Vordens plaatje verschijnen? Zouden Bennie en Gijs Jolink in het Hummelose boek naast elkaar staan? En zou je hen voor Klaas-Jan Huntelaar kunnen ruilen? Misschien zou in Zelhem de bakker wel zeldzaam zijn. Of juist de buurvrouw van een paar huizen verderop. Wie in het dorp zou een plaatje krijgen en wie niet?

Ik vraag het me allemaal af terwijl ik een artikel in de Volkskrant lees. Het gaat over een wijk in Schiedam, waar een actie met buurtplaatjes is gestart. Een plakboek vol gewone mensen, bedacht door een Rotterdamse kunstenaar. Het moet de wijkbewoners dichterbij elkaar brengen. Bij negen ondernemingen in de buurt zijn de plaatjes te krijgen, bijvoorbeeld bij een broodje frikandel bij snackbar de Pinguïn.

Dat lijkt me heerlijk. Sowieso eet ik graag een broodje buiten de deur. Als je er ook nog een paar dorpsgenoten in stickervorm bij krijgt, dan wordt het helemaal mooi. Ook bij de Schiedamse fietsenwinkel, de kapper en de supermarkt krijgen klanten plaatjes. Vooral bij kinderen en ouderen is de actie populair. Zij plakken er al de hele zomer op los. 

Dit soort plaatjes en de bijbehorende verzamelboeken staan zo ongeveer garant voor de nodige gekte. Ik kan me de ruilmiddag van de Hengelose dorpsplaatjes en de weken die daaraan voorafgingen nog goed herinneren. Via de app gingen lijstjes met ontbrekende nummers over en weer. Wie het boek nog niet vol had, kreeg dat tijdens de ruilmiddag in een mum van tijd alsnog voor elkaar. 

In het boek met dorpsplaatjes – in Hengelo zijn er inmiddels al twee verschenen – stonden onder meer de kerken, straten en bedrijven, maar hoe ga je mensen selecteren? En hoe ga je ze presenteren? In Schiedam is gekozen voor een aantal ietwat speelse categorieën. Zo is er de categorie ‘mensen die het roer ooit volledig om hebben gegooid’ en de prachtige categorie ‘mensen die heel hard zingen onder de douche’. Jezelf aanmelden was mogelijk. 

De 62-jarige Schiedammer Johan – buurtplaatje 84 – vertelt in het artikel dat hij Ria al vier keer dubbel heeft. Ook van Ishika heeft hij twee plaatjes, van Lennox al drie. De actie werkt, vindt Johan. In zijn straat wonen mensen met verschillende achtergronden, buren kennen elkaar niet meer. Nu zijn ze allemaal met de plaatjes bezig. Dat verbindt.

Het stimuleren van die verbinding is hier in de Achterhoek niet per se nodig. Die verbinding is er al volop. Buren spreken elkaar op straat, drinken koffie, vieren in de zomer af en toe een feest met de hele buurt en helpen elkaar waar nodig. Het noaberschap is anno 2021 nog springlevend. Daarvoor hoeven we de buurman hier niet in een boek te plakken. Al zou ik het wel heel erg leuk vinden.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden