Jonny Lawson. Foto: Luuk Stam
Jonny Lawson. Foto: Luuk Stam

Jonny Lawson: Hengelse fotograaf met Engelse roots

Hobbyfotograaf kwam voor zijn werk naar Hengelo en ontmoette hier zijn vrouw 

Door Luuk Stam

HENGELO – Voor wie van pittoreske plaatjes houdt, is het de moeite waard om online eens te zoeken op de naam van dit Engelse dorpje: Staithes. Gelegen aan de Noordzee, imposante rotswanden, hoge smalle huizen en nog smallere straatjes. Het vissersdorpje in de zeer fotogenieke regio North Yorkshire is de geboorteplaats van Jonny Lawson (53). Hij woont er al jaren niet meer, want sinds midden jaren negentig is de Achterhoek zijn thuis.

Lawson woont in Hengelo, houdt van zijn nieuwe thuisregio en verspreidt de liefde voor zijn omgeving via foto’s, die hij deelt in verschillende Facebook-groepen. De hobbyfotograaf weet met name de natuur op z’n mooist vast te leggen en heeft een voorliefde voor oude vervallen schuren. Maar hoe is hij hier terechtgekomen?

Voor het antwoord op die vraag moeten we eerst terug naar Staithes. Vader Lawson heeft in het vissersdorpje jarenlang een kleine winkel. Een soort Winkel van Sinkel, hij verkoopt alles. Daarnaast is hij schrijver, muzikant én fotograaf. “Daar is mijn interesse voor fotografie al ontstaan”, vertelt de jongste uit een gezin met drie zoons en een dochter. Op zijn veertiende koopt hij van zijn zakgeld een eerste spiegelreflexcamera.

De interesse in fotografie groeit. Jonny Lawson volgt een cursus en wil professioneel fotograaf worden. Daar blijkt geen werk in te zijn en dus moet de jonge Engelsman – het is dan rond 1985 – op zoek naar iets anders. In de buurt is een bedrijf bezig met olieboringen. Lekker buiten aan de slag, dat lijkt hem wel wat. De tiener klopt aan en kan direct beginnen.

Zwaar werk is het. Hij sleept kabels van de ene naar de andere plek, over de heuvels van North Yorkshire. Klagen doet Lawson niet. Hij blijft er fit bij én is lekker actief in de hem zo geliefde natuur. Na twee jaar dit werk te hebben gedaan, ziet hij in de krant een advertentie voor een soortgelijke klus in Frankrijk. Hij vertrekt voor een half jaar die kant op.

Daarmee blijkt een internationaal avontuur pas net begonnen. Na Frankrijk volgt Zwitserland. Zeven jaar lang sjouwt Lawson met kabels in Duitsland. Daarna gaat hij naar België en Denemarken. En dan – kort na de zomer van 1995 – volgt een nieuwe opdracht. Hij komt terecht in het Nederlandse dorpje Hengelo Gelderland. “Ik had er nog nooit van gehoord.”

In opdracht van de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) helpt de Engelsman hier mee met bodemonderzoeken, op zoek naar olie en gas. Het pand aan de Zelhemseweg waarin tegenwoordig de Feestfabriek is gevestigd, dient als uitvalsbasis. Wat de resultaten van die onderzoeken precies waren, daar heeft Lawson zo’n 25 jaar later geen idee van. “Wat ik wel weet, is dat ik er een hele leuke vrouw aan over heb gehouden.”

Hij ontmoet de nu 53-jarige Marian van Hal bij grand-café De Egelantier in de Spalstraat, waar Lawson in die jaren vaak komt eten. Er is direct een klik en de twee krijgen een relatie. De klus in Hengelo duurt drie jaar, maar de liefde bloeit alsmaar verder op. “Ik zei tegen Marian: als het werk hier klaar is en wij zijn nog steeds bij elkaar zijn, dan zeg ik mijn baan op. Dan blijf ik hier.”

Zo gebeurt het. Inmiddels zijn de twee getrouwd en hebben ze samen drie kinderen: Sam (18), Jip (16) en Linde (13). Na jaren in Varssel te hebben gewoond, strijkt het gezin Lawson rond 2015 neer in Hengelo. Jonny Lawson werkt tegenwoordig als chauffeur voor de gemeente Doetinchem. Hij rijdt onder meer op de vuilniswagen en de veegmachine. En nog steeds is er die grote hobby: fotografie.

Als hij zijn hond Bobby uitlaat, gaat de camera vrijwel altijd mee. Bijna alle rondvliegende vogels kent Lawson bij naam. Zo schoot hij een bijzondere plaat van torenvalken in de nestkast in het Hengelose solarpark. Door zijn foto’s op Facebook te plaatsen, wil hij dorpsgenoten laten meegenieten. “Ook oudere mensen, die er zelf niet meer op uit kunnen trekken”, verklaart hij. “Ik denk dat ze dit heel leuk vinden.”

Eén keer per jaar gaat Lawson met zijn gezin naar Engeland om familie en vrienden op te zoeken. Ook zeevissen doet de Hengeloër dan graag, maar definitief terugkeren? “Nee, daar ben ik te Europees voor geworden”, zegt hij. “Mijn Engelse vrienden moeten wel vaak lachen als ik vertel dat je in Nederland bijna niet verder van de zee kunt wonen, maar ik houd van de rust en de mentaliteit van de mensen hier. In de Achterhoek ben ik op mijn plek.”

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden