(Bijzondere) vangst van de dag

Wim Gerritsen toont de gevangen witte mol bij de uitgegraven molshoop. Foto: Alice Rouwhorst
Wim Gerritsen toont de gevangen witte mol bij de uitgegraven molshoop. Foto: Alice Rouwhorst

STEENDEREN – Wim Gerritsen (77) keek verbaasd op toen hij zag wat hij gevangen had in zijn mollenklem. Geen bunzing, zoals hij wel eens had gedaan, maar een zeldzame witte mol zat vast in zijn witte klem.

Door Alice Rouwhorst

"Ik vang mijn hele leven al mollen, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt!", zegt Wim, nog steeds beduusd na het ontdekken van zijn bijzondere vangst. Het dode beestje heeft hij voor mijn komst klaar gelegd op een plankje, zodat ik hem van alle kanten goed kan bekijken. Zijn witte pelsje voelt fluweelzacht aan. Hij moest eerst gevangen worden om van zijn schoonheid te kunnen genieten. Wreed, maar waar.
"Hij was verdomd lastig te vangen", zegt Wim. "Elke dag check ik alle vallen, ik heb er tien staan. Ik heb ze wit geverfd, dan vallen ze beter op in de zwarte grond. En naast elke val steekt een plastic buisje uit de grond, zodat ik weet waar ze staan. Ik heb de vallen elke keer een kwartslag gedraaid, maar ik kreeg hem maar niet gevangen. Het zijn verdomd slimme beestjes. Maar ik ben een volhouder, ik geef niet op".
En zijn doorzettingskracht werd 'beloond' met deze bijzondere witte mol. Deze zal geen molshopen meer maken in zijn gazon. "Kijk, als ze in de border lopen, maakt mij het niet. Maar als ze mijn hele gazon op kop zetten, nee, daar word ik niet blij van. Dan moet ik ze vangen." Hoeveel uren Wim in zijn leven gespendeerd heeft aan het vangen van mollen, durft hij niet te zeggen. "Als ik ze allemaal uitbetaald had gekregen, was ik nu miljonair", grapt hij.

Albinisme
Witte mollen zijn behoorlijk zeldzaam. Eén op de honderd mollen is lichtgekleurd of heeft lichte vlekken. Albinisme is het aangeboren gedeeltelijk of geheel ontbreken van het pigment melanine in huid en haar waardoor deze gedeeltelijk of geheel wit zijn. Rode ogen zijn ook een kenmerk van deze erfelijke afwijking. Waarschijnlijk is de mol van Wim geen albino maar een leucino. Deze hebben wel een bleke vacht, de ogen en huid zijn normaal gekleurd. Dieren met albinisme of leucisme zijn vaak een makkelijke prooi voor roofdieren. Voor een mol die onder de grond leeft, gaat dit minder op. Maar tegen een (witte) klem is een mol, zwart of wit, niet bestand.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden