Dichter des Achterhoeks Helma Snelooper in het bos van Enghuizen in Hummelo. Foto: Liesbeth Spaansen
Dichter des Achterhoeks Helma Snelooper in het bos van Enghuizen in Hummelo. Foto: Liesbeth Spaansen

Helma Snelooper ademt poëzie met liefde voor taal en woorden

ACHTERHOEK/HUMMELO – "Het is een nieuw idee, een collectief van vier Dichters des Achterhoeks. Ik ben voorgedragen en mag er deel van uitmaken", vertelt een trotse Helma Snelooper, die het aankomende jaar haar passie voor poëzie deelt met Dichters des Achterhoeks Eva Schuurman, Hans Mellendijk en Bert Scheuter.

Door Liesbeth Spaansen

Het viertal is na Henk Beunk, Jack Weijkamp samen met Lucy Legeland en Eva Schuurman alleen, de vierde Dichter des Achterhoeks. Er werd ook nu geen verkiezing gehouden.

De dichtersgroep kwam onlangs bijeen in het Ludgerusgebouw in Wichmond. "We hebben gekeken hoe we dit jaar gaan aftrappen. Een nieuwe website erbij waar poëzie die aansluit bij het nieuws op komt te staan", weet Helma al wel. "En ik dicht niet stereotiep over gezondheidszorg, Eva over de liefde en de heren over voetbal, dat gaan we niet doen. Hans Mellendijk kan ook over de liefde dichten en ik over voetbal. Het is juist leuk om nieuwe onderwerpen aan te pakken. Dan ga je je erin verdiepen en opent zich een nieuw gebied voor je."

Over Helma Snelooper
Het leven van dichter, liedjesschrijver en theatermaakster Helma Snelooper (1959) leest als een roman. "Ik ben er een van Arendsen van de Dorpsstraat in Hummelo", lacht ze. "Mijn vader kwam oorspronkelijk uit Zelhem. Hij werkte als administrateur bij de coöperatieve landbouwvereniging. Mijn moeder was een kleuterleidster uit Velswijk."

Haar vader zong in de kerk en bespeelde het orgel. "Ik zat als meisje van twee al achter het harmonium liedjes te maken. Ik kon niet schrijven maar bedacht hele teksten." Helma speelde veel buiten. "Bij de oude ruïne in het bos van landgoed Enghuizen. Fantastisch."

Hoe mooi haar leven thuis met haar broer ook was, ze wilde de wijde wereld in. "Tijdens het uitgaan in De Boekanier in Doetinchem ontmoette ik Wytse Snelooper. Ik was 19, hij 27, had een Frans uiterlijk en vertelde verhalen over zijn verre reizen", droomt Helma weg. "Hij bewoog elegant en rook naar specerijen." Ze trouwden na drie maanden, want het was menens, en gingen samen op reis; over land naar Thailand, met de Istanbul Express naar Iran en Pakistan. "Mijn man was ziek, wat ik wist maar me niet realiseerde. Hij overleed plotseling. We waren een jaar samen geweest."

Helma vertrok naar Suriname en bleef er vijf jaar. Ze leerde voor A-verpleegkundige in het Academisch Ziekenhuis in Paramaribo. Weer in Nederland volgde ze de opleiding HBO-V, maar rolde toen de theaterwereld in. "Ik wilde creatief zijn; zingen en schrijven voor het theater was heel belangrijk voor me. En ik ging naar de Clownsschool in Amsterdam. Onze jaargroep richtte Fariaclowns op, wat nu de Careclowns zijn, onderdeel van de Cliniclowns, we verzorgden optredens in de gezondheidszorg." Ze trad daarnaast lang op met Theater Veder, een trainingscentrum en adviesbureau op het gebied van communiceren met kwetsbare doelgroepen.

Vanaf 1998 woont Helma, via Leiden en Katwijk, in Amsterdam. "Ik woon daar in een mooi hofje." Ze is verbonden aan het VU in Amsterdam als trainingsacteur bij de medische opleiding. "Via rollenspellen leer ik studenten omgaan met patiënten."

Haar vader overleed in 2007, maar ze bezocht de Achterhoek en haar moeder in Hummelo steeds vaker. Ze sloot zich bijna tien jaar geleden aan bij dichtersgroep De Omsmeders, organiseerde optredens op de Kunstklinkplek op Enghuizen tijdens de Kunstwandelroute en droeg daar er zelf ook gedichten voor met begeleiding van violist Vincent van Dam.

Haar boek 'Opvouwbaar Bos' was de start van een volgend avontuur. "Juist in mijn 59ste levensjaar kwamen nieuwe dingen op mijn pad. Als eerste heb nu mijn eigen bedrijf: 'Opvouwbaar Bos'. Mijn boek met gedichten en liedjes is een mooi visitekaartje voor mij."

Op zondagmiddag 17 november geeft Helma, samen met pianist Rick Piepers en zangeres Joséphine Noyons een concert in de kerk van Hummelo. Daar zal de dichtbundel officieel worden gepresenteerd.

Lang Leve Kunst en Noaberschap, een project van de Gruitpoort in Doetinchem kwam eveneens op haar pad. "Met 'Kunstuurtje aan huis' ga ik naar mensen thuis om ze mooie momenten te laten beleven, met kunst natuurlijk. En groepsactiviteiten voor ouderen en vrijwilligers: samen herinneringen ophalen via verhalen en poëzie."

Nu Helma Snelooper ook Dichter des Achterhoeks is, verblijft ze nog vaker in haar geboortedorp, dwaalt nog steeds graag door Enghuizen en ademt poëzie met liefde voor taal en woorden, altijd op zoek naar verhalen van mensen.


www.opvouwbaarbos.nl

opvouwbaar bos

ik draag een opvouwbaar bos
in mijn broekzak
en soms als ik schrik
van een blik
of geluid
klap ik het uit

in een mum van tijd
spruit alles op
de prachtigste woorden
worden geladen
erbarmen, genade
ze duizelen
door de bladeren

ik rust met mijn buik
op moeder aarde
ze ruikt naar roest
net als toen ze me baarde

ze lispelt
kind
je mag altijd blijven

dan fluit het kruid
de wind begint
te draaien
een specht bescheurt zich
tussen de struiken
ik hoor hem schateren
of is het huilen
ik was mij met klaterend
hemelwater
dep butsen en builen

baan mij een weg naar buiten
klap het bos weer in

niet te beschrijven

Meer berichten