Foto:

Zwaleman | Beestjes

Beestjes

Voor de Chinezen mag het dan het Jaar van het Varken zijn, het zou mij niet verbazen als 2019 voor ons in Nederland de geschiedenis ingaat als het jaar van de kleine beestjes. De kranten hebben wat dat betreft heel goed hun best gedaan. De kolommen stonden vol met allerlei kleine diertjes waarvan ik soms wel, maar meestal nog nooit had gehoord.
Het begon met de letterzetter, die verantwoordelijk lijkt te worden voor de totale teloorgang van de Nederlandse dennenbossen. Als we tenminste de kranten mogen geloven. Dat kevertje is daar trouwens vorig jaar al mee begonnen. Met het warme, droge weer als steuntje in de rug zag het toen al kans om zo ongeveer alle Achterhoekse fijnsparren naar de bliksem te helpen. Maar nu de zomer van 2019 ongeveer net zo warm en zeker zo droog lijkt te worden, moet ook voor alle andere naaldbomen worden gevreesd. Wat ik persoonlijk trouwens niet eens zo erg vind, want ik ben niet zo'n fan van die eentonige en vaak wat sombere naaldbossen. Die nu dankzij dat (door bosbouwers vervloekte) kevertje tenminste plaats maken voor andere bomen. Leukere, vind ik. De linde bijvoorbeeld, die in het voorjaar zo heerlijk ruikt.
Al snel werd de letterzetter uit de krantenkolommen verdreven door de eikenprocessierups en na verloop van tijd moest die weer plaats maken voor de reuzenteek. Heel gevaarlijk volgens de op sappige verhalen beluste journalisten, vooral omdat het beestje zo snel is. De kranten lezend kreeg je een beeld van mensen die voor hun leven renden, door griezelige bloedzuigers achterna gezeten. Terwijl er één exemplaar van die horrorteek is gezien in Doetinchem, en, een week later, eentje is aangetroffen in het Drentse dorpje Odoorn.
Inmiddels worden we alweer bang gemaakt met een ander beestje, dat we al wel heel lang kennen: de wesp. Volgens deskundologen die door diverse kranten gretig worden geciteerd is 2019 een heel goed wespenjaar. Of juist een heel slecht wespenjaar, het is maar van welke kant je het bekijkt. In ieder geval zou de zomer zoals we die tot nu toe hebben beleefd er toe bijdragen, dat er dit jaar heel veel wespen zijn. Of misschien zijn het er wel net zoveel als anders, maar merken we er wat meer van, ik snap ook niet altijd alles wat ik lees. In ieder geval moeten we er op voorbereid zijn, dat we al heel vroeg in het seizoen van die plaaggeesten in en rond ons glaasje limonade vinden. Zoveel heb ik er wel van begrepen.

En ja, dan is er nog het mediterraan draaigatje. Een kleine mierensoort die bij voorkeur onder stoeptegels zit en daar nesten maakt van soms wel honderd meter lang. Vanuit die nesten kunnen de beestjes met miljoenen tegelijk onze huizen binnendringen of onze tuinen kaal vreten. Aldus de waarschuwing van een Wageningse deskundige in De Gelderlander.
U zult begrijpen dat ik best even angstig was, toen ik een paar weken geleden op de tegels bij het schuurtje achter in de tuin allemaal van die kleine hoopjes zand zag liggen. Die bij nadere inspectie opgeworpen bleken te zijn door kleine miertjes. "Dat moeten draaigatjes zijn!", was mijn eerste gedachte. Of ze het inderdaad waren? Ik heb niet eens geprobeerd dat na te gaan, heb meteen de strijd met ze aangebonden. Door misschien wel honderd liter kokend water in de spleten tussen de tegels te gieten. Het lijkt te hebben geholpen. De laatste dagen zie ik er tenminste geen duizenden meer tegelijk, hooguit een enkele. Maar ik blijf alert, houd de waterkoker bij de hand!

Meer berichten