Foto: Nick Oostendorp

Column Luuk Stam - Kamp

Kamp

Terwijl ik in de rij voor de kassa van de supermarkt sta te wachten, pakt een stel jongens bij de kassa naast mij de ene na de andere grote kartonnen doos vol. Vooral met heel veel verschillende soorten bier. En wat chips. En wat nootjes. En stokbrood. En blikjes knakworst. Ze zijn overduidelijk op kamp. Even later loop ik naast de jongens de winkel uit.

"Daar ku'j wel een feestje mee bouwen", zeg ik tegen één van hen. Hij verstaat mij niet en ik besef me dat ik deze zin iets minder Achterhoeks moet uitspreken. "Daar kun je wel een feestje mee bouwen", herhaal ik. Nu verstaat hij mij wel. "Oh, ja!", zegt hij, met een tongval die ik ergens tussen Amsterdam en Rotterdam plaats. "Dat komt zeker goed!"

Ik vraag waar hij en zijn vrienden verblijven. Nu verstaat hij me in één keer. Het vinden van een antwoord valt tegen. "Een dorpje hiernaast..", begint hij. "Iets met Alsen ofzo? Dalfsen? Nee.." Ik gok dat ze op De Haverkamp zitten. "Varssel?", probeer ik. "Ja, Varssel! Daar zitten we. Hé Rick, waar is Jorn? Laat hem eens helpen! Hartstikke zwaar, al dat bier!"

We wensen elkaar een mooi weekend en onze wegen scheiden. Ik vraag me af wat deze mannen bindt. Misschien een voetbalvereniging? Studentenvereniging? Familie? Het kan natuurlijk ook gewoon een flink uit de kluiten gewassen vriendengroep zijn. Hoe dan ook zit de sfeer er aan het begin van dit weekend overduidelijk al goed in.

Op zo'n kamp is gezelligheid doorgaans ook één van de hoofdingrediënten. Zo ook de XXL-pan macaroni die op het vuur komt te staan, want dat is zo gemakkelijk om voor een grote groep klaar te maken. Een kampvuur hoort erbij. En een grote zaal waar je op een groot scherm een film of een voetbalwedstrijd kunt kijken.

Ten tijde van de halve finale van het EK 2000 tussen Nederland en Italië – de Italianen wonnen de penaltyserie nadat Frank de Boer en Patrick Kluivert in de reguliere speeltijd allebei al een penalty hadden gemist – waren wij met groep 8 op schoolkamp bij de Witte Wieven in Zwiep. We sliepen er in een grote zaal vol stapelbedden en er was veel bos. Daar speelden we levend Stratego.

Daarna volgden vanuit school en studie nog heel wat van dit soort kampen. Op de middelbare school bivakkeerden we onderaan de heuvels van het Montferland. Later ging het vanuit Groningen op de fiets naar Appelscha, een dorp op de grens van Friesland en Drenthe. En voordat ik aan mijn opleiding in Zwolle begon, vond de kennismaking met nieuwe klasgenoten plaats in een door bos omgeven groepsaccommodatie in Heino.

Wat zullen die jongens vertellen als ze na dit weekend weer thuiskomen? Uiteraard over wie het meest dronken was en over de maffe avonturen die ze beleefd hebben. Maar misschien ook wel over de omgeving en de gezellige dorpjes: "Ze hadden daar een mooi bos! Een golfbaan! Zelfs een motorcircuit! Alleen je moest wel een flink stukje rijden om bij een supermarkt te komen."

Meer berichten